Untitled

เรื่องมันมีอยู่ว่า .. #BAPBangkokAttack

#BAPBangkokAttack

สวัสดีค่ะ 

ฉันบอกว่าอยากที่จะเล่า  แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี  ฮ่าๆๆ  งั้นเอาเป็นว่าเริ่มเล่าตั้งแต่ตอนที่เข้าไปข้างในเลยแล้วกัน  เสียงซาวด์เริ่มดังมากและหัวมาโทกิก็โดดเด่นในความมืดเต็มไปหมด  ฉันตื่นเต้นมากในขณะที่เดินตามพี่สต๊าฟพาเข้าไปยังจุดที่นั่งของฉัน  ในโซนที่ฉันอยู่  (3500 D4) ค่อนข้างจะมุมเพราะเวทีไม่ได้ใหญ่ถึงขนาดครอบคลุมทั้งหมด  ในระหว่างที่ฉันกำลังซึมซับบรรยากาศอยู่นั้นพวกเขาก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดและนกหวีดดังลั่นในเพลง One Shot ฉันทั้งตื่นเต้นและแปลกใจเพราะโซนที่ฉันอยู่ไม่ได้ไกลอย่างที่คิด  ฉันเห็นพวกเขาชัดษมากกว่าที่คาดหวังไว้ซะอีก  หัวใจเต้นแรงมากๆ เลย

บรรยากาศในคอนผ่านไปอย่างสนุกและรวดเร็ว  ทุกคนลุกขึ้นมาเต้นแล้วนั่งลงอย่างเป็นระเบียบเมื่อควร  มันรวดเร็วจริงๆ นะ  เหมือนเวลาเดินเร็วมากๆ  อย่างเพลง Body ‘n Soul ที่ฉันคิดว่าจะอยู่หลังๆ เลยก็แสดงเร็วมาก  แต่ถึงจะอย่างนั้นฉันก็สนุกมากจริงๆ ที่ได้ใช่ช่วงเวลาในคอนเสิร์ตกับเบบี้และพวกเขาแบบนี้  เบบี้ในงานที่ฉันได้เจอน่ารักทุกคนเลย ^ ^

ฉันจำได้ว่าประโยคแรกภาษาไทยที่ฉันได้ยินคือ หิวน้ำ? หิวน้ำมาก? หรือฉันหูแว่วไปเองก็ไม่รู้  ทุกอย่างมันดูน่าตื่นเต้นไปหมด  พวกเขาเป็นอย่างที่เคยเป็น  คือสนุกบนเวทีกันมากๆ และเอนเตอร์เทรนแบบสุดๆ

ฉันไม่แน่ใจว่าวันคอนเสิร์ตมีโปรเจคกี่ตัวเพราะฉันคิดว่าตัวเองจะไม่ได้มาแล้วเลยไม่ยอมเปิดดูโปรเจค (แก้ช้ำใจ) แต่ที่ฉันได้ทำแบบเต็มที่จริงๆ คือสามโปรเจค

-          โปรเจควันเกิดแดฮยอน / Forever with B.A.P

-          โปรเจคหลังเพลง 1004

โปรเจคแรกของสามตัวนี้คือโปรเจควันเกิดของแดฮยอน 

และใช่ .. มันมีความพิเศษอยู่ตรงนี้

ทุกคนตั้งใจทำโปรเจคกันมาก  แสงไฟสว่างขึ้นแล้วพวกเขาก็มองลงมา  แววตาของแดฮยอนแสดงภาพชัดเจนมาก  เขาดูแปลกใจและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน  และแน่นอนว่าเขา ยิ้ม  ยิ้มกว้าง

เมมเบอร์คนอื่นๆ  ก็ยิ้ม  เบบี้พยายามที่จะร้องเพลงกัน  แต่ดูเหมือนว่าสองฝั่งจะตีกันทำให้ฟังไม่รู้เรื่อง  ฮิมชานเลยบอกให้เราร้องใหม่และเขาก็เป็นต้นเสียงให้กับเรา  ฮ่าๆๆๆ เราร้องเพลงไปในขณะที่แดฮยอนก็ยิ้มโยกหัวเล็กน้อย  ฉันจำไม่ค่อยได้ว่าเราจบมันยังไงเพราะฉันก็มัวแต่ตั้งใจทำโปรเจคและมองเจ้าของวันเกิด  เขาน้ำตาคลอด้วยล่ะ  T _ T  เขาทำฉันแปลกใจอีกแล้ว 

ใช่  ฉันประหลาดใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะมีปฏิกิริยาแบบนี้  ดูเหมือนว่าเขาจะค่อนข้างประหลาดใจที่เราทำโปรเจคให้กับเขา  เขาดูชอบและประทับใจกับมันนะ? แววตาของเขาเป็นประกายอย่างชัดเจนเลยพร้อมน้ำตา ฮ่าๆๆ เขายิ้มน่ารักมากๆ เลยตอนนั้น  ฉันเผลอตะโกนออกไปเสียงดังมากว่า  “โอออออออออ๋  อุลจิมา (อย่าร้องไห้)”  แฟนๆ คนอื่นๆ และเมมเบอร์ก็บอกเหมือนกัน

ฉันรู้สึกขอบคุณเจ้าของโปรเจคนี้และเบบี้ทุกคนจริงๆ 

ดูเหมือนว่าที่เราทำมันจะทำให้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป  ^ _ ^

ต่อจากนี้ฉันจะพูดถึงแดฮยอนแล้วนะคะ  เพราะฉันสังเกตเขาบ่อยมากเลย(และเพราะมันเป็นวันเกิดของเขาด้วย) ถ้าให้พูดถึงทั้งคอนเสิร์ตและทุกคนฉันคงต้องเล่านานกว่านี้  แต่ฉันมีไฟร์ที่ต้องกลับในเย็นวันนี้เลยขอเล่าแค่ของแดฮยอนก่อน T _ T (ถ้าอยากฟังอีกฉันจะมาเล่าที่เหลือนะ)

แดฮยอนเสียงดีมากๆ ตั้งแต่ต้นจนจบคอนเสิร์ตเสียงของเขาทำให้ฉันขนลุกได้ทุกที  โดยเฉพาะเพลง With you ที่เขาเล่นเสียงตอนท้าย  T _ T ฉันร้องไห้ออกมาเลยล่ะ  เขามีพรสวรรค์จริงๆ นะ  เสียงของเขาฟังดูนุ่มนิ่มแล้วก็อบอุ่นมาก(ในขณะที่เพลงอื่นก็มีพลังสุดๆ)  ไฮโน้ตของเขามันสุดยอดจริงๆ

ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองไหม?

หลังจากโปรเจควันเกิดสายตาของแดฮยอนน่ารักมาก  เขาทำให้ฉันอมยิ้มตลอดเวลาที่เขาพูดแม้ว่าฉันจะไม่ใช่เมนเขาก็ตาม (ในวันคอนเสิร์ตฉันมองทุกๆคนเลย  พวกเขามีเสน่ห์ของตัวเอง)  ตอนที่เขาพูดขอบคุณและบอกว่าเขามีความสุข  เขาใช้คำว่า “นอมู (มากๆ)”  และ  “ชินจา (จริงๆ)” เยอะมากจนฉันเผลอหัวเราะออกมา  เขาเหมือนเด็กๆ ที่กำลังมีความสุขมาก  ไม่รู้สิ .. ถ้าคุณมองตาเขา  ถ้าคุณมอง  แววตาของเขาที่มองลงมามันมีอะไรที่พิเศษมากกว่าเดิม  ทั้งวันนี้ที่เขายังเดินแวะมาโบกมือเล่นหลังจากเล่นน้ำเสร็จด้วย

ฉันคิดจริงๆ นะว่าพวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าเบบี้ชาวไทยรักพวกเขามากและรอพวกเขาขนาดนี้ (ไม่ได้น้อยใจอะไรนะแต่ฉันคิดว่าพวกเขาไม่รู้จริงๆเพราะพวกเขาไม่เคยได้มาสัมผัสมัน)  และคอนเสิร์ตแรกของพวกเขาเมื่อวานนี้คงทำให้พวกเขารู้แล้วล่ะ ฮ่าๆๆ  ฉันถึงบอกไงว่ามันมีอะไรพิเศษหลังจากที่พวกเราตั้งใจทำโปรเจคกันไป  เบบี้ไทยนี่เจ๋งจริงๆ น้า (รวมถึงโซนหน้าคอมด้วย  คิดว่าคงกำลังลุ้นและให้กำลังใจอยู่ล่ะสิ)

ตอนที่คอนเสิร์ตใกล้จบแล้วฉันนั่งมองพวกเขามันทำให้ฉันนึกถึงคำหนึ่งขึ้นมา  คำที่บอกว่า

“บนเวทีน่ะสว่างเกินไป  พวกเขามองไม่เห็นเราหรอก

 แต่พวกเรานี่ล่ะ  ที่มองเห็นเขาอย่างชัดเจน”

มันคงเป็นอย่างนั้นจริงๆ..  แต่แปลกนะที่ฉันไม่ได้เจ็บปวดแต่กลับอมยิ้ม

ข้างในมันตอบว่า .. ไม่เห็นเป็นไรเลย  แค่ตอนนี้ฉันรักเขาและเขาได้รู้มันบ้างก็พอ

วันนั้นพวกเขาทำให้ฉันมีความสุขเกินกว่าที่จะมานั่งอมทุกข์กับเรื่องอะไรแบบนั้น  ฮ่าๆๆ  มีคนถามฉันว่าคุ้มไหมกับการที่ฉันต้องไป-กลับทันทีแบบไม่ได้พักเพื่อมาคอนเสิร์ตของพวกเขา  ตอนแรกฉันก็ถามตัวเองเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงทำขนาดนี้ .. แต่หลังจากคอนเสิร์ตจบลงพวกเขาได้หาคำตอบให้ฉันแล้ว :)

ทำไมฉันถึงคิดว่าพวกเขารับรู้ว่าพวกเรารักล่ะ?

-          เพราะพวกเขาพูดภาษาไทยเหรอ?

-          เพราะยองแจบอกว่าอย่าลืมพวกเขาแล้วยกนิ้วก้อยขึ้นเหรอ?

-          เพราะจุนฮงบอกว่ารู้ว่าพวกเรารอพวกเขามานาน และจะไม่ลืมเรางั้นเหรอ?

-          เพราะแดฮยอนเอาแต่ย้ำว่าเขามีความสุขมากงั้นเหรอ?

-          เพราะยงกุกเปลี่ยนเนื้อเพลงเป็น Bangkok งั้นเหรอ?

-          เพราะพวกเขาร้อง With you เหรอ  เพราะยองแจร้องแบบปากเปล่าขึ้นมาก่อนที่ดนตรีจะมีให้งั้นเหรอ?  ..  (มันคือสิ่งที่ไม่ได้เตี๋ยมไว้ล่ะ  ฉันคิดแบบนั้น  ใครอยากค้านได้นะ?)

-          เพราะยงกุกชี้พวกเราตอนที่ร้องเพลง With you ท่อน you you you พร้อมอมยิ้มงั้นเหรอ?

-          เพราะพวกเขาไปลากสต๊าฟที่จัดไฟอยู่และพูดไทยได้นิดหน่อย(รึเปล่า  แต่เขาพูดไทยไม่ชัดเลยนะ)มาแปลสิ่งที่พวกเขาอยากพูด  อยากบอกทั้งๆ ที่ไม่เคยทำอย่างนั้นเหรอ?

-          เพราะพวกเขาทำบางอย่างที่ไม่ได้มีการเตรียมการไว้ขึ้นมาอย่างนั้นเหรอ?

-          เพราะพวกเราต่างฝ่ายต่างยื้อกัน  ต่างฝ่ายต่างมีน้ำตาพร้อมรอยยิ้มงั้นเหรอ?

-          หรือ เพราะ เพราะ เพราะ?  มากมายที่เกิดขึ้นในสองชั่วโมงกว่าๆ นั้น  พวกคุณก็รู้หน่า

มันก็ใช่ .. ของพวกนั้นล่ะทำให้ฉันมีความสุข

และฉันถึงบอกว่าฉันอาจจะคิดไปเอง .. ที่เหนือสิ่งใดนั้นคือแววตาของพวกเขาไงล่ะ

ฉันเชื่อในสิ่งที่เห็น  ว่าพวกเขาก็หลงรักเราเหมือนที่เราเคยเป็นแล้วเหมือนกัน :)

ไงล่ะมนุษย์ต่างดาว  เสียงของพวกเราดังมากจนมีพลังงานใช้ไปไม่มีวันจบสิ้นเลยล่ะสินะถึงต้องทำหน้าแปลกใจขนาดนั้น  เรามีอะไรมากกว่านี้อีก  เพราะฉะนั้นต้องมาทำหน้าประหลาดใจที่นี่อีกนะ  ฮ่าๆ

มีเบบี้ที่ได้ไฮทัชมาเล่าให้ฟังว่า ตอนที่ไฮทัชกันมันไม่ใช่แค่สัมผัส

แต่มันคือการกุมมือแล้วรั้งกันไว้ ..

ฉันหวังว่าฉันจะมีโอกาสแบบนั้นเหมือนกัน  และพวกคุณทุกคนด้วยนะ ! ^ ^

แม้จะอยากที่จะพูดอะไรมากกว่านี้แต่ว่าฉันต้องเก็บของแล้วล่ะ

T _ T เอาไว้ฉันจะมาเล่าใหม่นะ

ถ้าคุณอยู่ในนั้นคุณจะรู้ว่าคุณไม่ได้แค่ไปฟังเพลงและเอาความสนุกเท่านั้น

คุณจะได้ข้อคิดจากข้อความบนจอมอนิเตอร์ 

ที่คุณก็น่าจะรู้ว่าใครเป็นต้นคิดน่ะนะ  ฮ่าๆ

แต่มันให้ข้อคิดที่ดีจริงๆ  มันทำให้ฉันรู้สึกว่า

ตัวเองควรที่จะเป็นผู้ใหญ่กว่านี้อีกสักนิด  _ _)

ก่อนที่จะไปฉันอยากจะบอกอะไรสักนิด

ป.ล.  ตอนที่พวกเขาพูดกันเราควรจะเงียบเสียงกรี๊ดลงไม่ต้องรอให้เขาจุ๊ๆ นะเพื่อที่จะได้ยินด้วยกันอย่างชัดเจนว่าเขาอยากจะพูดอะไร  แม้จะดีใจที่เสียงกรี๊ดดังมากแต่บางครั้งก็ไม่ได้ยินเสียงเขาเลย T _ T

ป.ล. 2  เรื่องแท่งไฟ  ฉันรู้สึกดีนะคะที่มีแท่งไฟที่เป็นสีประจำตัวของแต่ละคน  แต่ยังไงถ้าเกิดไม่ใช่โปรเจ็ตส่วนตัวของแต่ละคน  แท่งไฟที่เป็นสีประจำวงฉันคิดว่า .. มันจะดีกว่านะ

ป.ล.3  รักษาความน่ารักและความสามัคคีในการทำโปรเจคกันต่อไปนะ ^ ^ เชื่อว่าครั้งหน้าเราต้องทำได้เจ๋งขึ้นไปอีกกันแน่ๆ เลยเนอะ !!

ป.ล.4  คุณอาจจะเห็นว่าฉันอาจจะพูดแปลกๆ  อารมณ์เหมือนเป็นทรานซ์มากกว่าภาษาพูด  แต่ฉันแค่อยากให้มันดูอ่านง่ายและเข้าใจง่ายเท่านั้น  ขอโทษนะคะ

ป.ล5 ไม่มีอะไรแล้ว .. แค่จะบอกว่าขอบคุณ  ที่รักพวกเขาและมีช่วงเวลาที่มีความสุขนี้ด้วยกันนะคะ ^ ^

ฉันไม่ได้มีปัญหากับการที่พวกเขาจัดคอนเสิร์ตกันที่นั้น  ถึงแม้ว่าจะมีคนคิดว่ามันเล็กหรือเอามาอ้างว่าพวกเขาไม่ได้ดังถึงขนาดที่จะจัดไปจัดที่อิมแพ็ค .. แต่ใครสนล่ะ?  พวกเขาไม่รู้หรอกว่ามันอบอุ่นแค่ไหน

ฉันว่า .. มันเหมือนเรามีปาร์ตี้กันมากกว่าที่จะเรียกว่าคอนเสิร์ต

ปาร์ตี้วันเกิดจองแดฮยอน ?  อะไรทำนองนั้น  ฮ่าๆๆๆ

พวกเรามีกันและกัน  นั้นล่ะที่สำคัญ  บ้านจะหลังใหญ่หรือไม่ 

มันไม่ใช่สิ่งสำคัญหรอก :)

พวกเขาประหลาดว่าไหม..?  และใช่  พวกเรามันก็ไม่ปกตินักหรอก  ฮ่าๆๆๆ

มนุษย์ต่างดาวกับสาวมนุษย์โลกที่คอยห่วงใยพวกเขา .. :)

อาจจะมีบางโมเมนซ์ที่ฉันลืมพูดไป 

แต่ไว้ถ้ามีเวลาฉันจะมาเพ้อเจ้อมากกว่านี้นะ(?)  ฮริ้ง

หวังว่าครั้งหน้าเราจะได้เจอกันที่ “ปาร์ตี้”  ของพวกเขาอีกนะคะ

รักพวกคุณ  ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีๆ ที่ร่วมสร้างด้วยกันมานะคะ ^ ^ !!

#QZELO